Eagle Sendromu Torasik Outlet Sendromuna Nasıl Yol Açar? 11. Kraniyal Sinir Üzerinden

Eagle Sendromu en çok boğaz ağrısıyla bilinir. Stiloid kaynaklı juguler ven kompresyonu ise giderek daha fazla baş ağrısı, beyin sisi ve kafa içi basınç artışının bir nedeni olarak tanınıyor. Gözden kaçması kolay, daha nadir bir olasılık daha var: spinal aksesuar sinirin sıkışması. Bu, omzu yukarıda tutan büyük kas olan trapeziusu zayıflatabilir. Zayıf, düşük omzu olan bazı hastalarda Torasik Outlet Sendromu (TOS) belirtilerine benzeyen kol şikâyetleri de gelişir. İkisinin belirli bir hastada bağlantılı olup olmadığı ancak değerlendirmeyle anlaşılabilir.

Spinal aksesuar sinire 11. kraniyal sinir ya da CN XI da denir. Trapeziusu ve sternokleidomastoid kası (boynun önündeki kayış biçimli kas) yönetir. Kafatası tabanından internal juguler venin yakınından iner ve nadir durumlarda stiloid çıkıntı ile birinci omur arasındaki dar alanda sıkışabilir.

Trapezius zayıfladığında omuz düşebilir ve kürek kemiği göğüs kafesinden ayrılarak kanatlanabilir. Düşük bir omzun, boyundan kola giden sinirler olan brakiyal pleksusu birinci kaburganın üzerinde gererek nörojenik Torasik Outlet Sendromunun karıncalanma, uyuşma ve kol ağrısına yol açabileceği öne sürülmüştür. Bu, birkaç hastada belgelenmiş olası bir mekanizmadır; herkeste izlenen bir süreç değildir.

Kafatası tabanındaki bir anatomik sorun — örneğin içe doğru eğik bir stiloid çıkıntı (kafatasından, çenenin arkasından aşağı sarkan ince, parmak biçimli bir kemik), en üstteki omurun kalınlaşmış kemik kanadı (C1 transvers çıkıntısı) ya da ikisi birden — daha sık nedenler dışlandıktan sonra akla getirilecek, aksesuar sinir güçsüzlüğünün nadir nedenlerinden biridir.

Eagle Sendromunun Üçüncü Yüzü

Eagle Sendromu anlatımlarının çoğu iki klinik tablodan söz eder:

1. Klasik Eagle Sendromu: glossofaringeal sinirin ve boğazdaki diğer sinirlerin tahrişine bağlı boğaz ağrısı, kulak ağrısı ve yutma güçlüğü.
2. Vasküler Eagle Sendromu / stiloid kaynaklı juguler ven kompresyonu: internal juguler venin sıkışmasına bağlı başta basınç hissi, baş ağrısı, pulsatil kulak çınlaması ve beyin sisi.

Üçüncü ve nadir tablo spinal aksesuar sinir (CN XI) felcidir. 2023’te Mitchell ve arkadaşları bu sorunu olan iki hastayı tanımladı ve trapezius erirken kürek kemiğinin kanatlanmasından dolayı buna “kanatlı” Eagle Sendromu adını verdi. ¹ Raporlarındaki iki hastada ilerleyici omuz güçsüzlüğü, lateral skapular kanatlanma ve trapezius atrofisi vardı; görüntüleme, kafatası tabanında atlanto-stiloid aralıkta spinal aksesuar sinir sıkışmasını gösterdi. İkisi de sinir dekompresyonuyla birlikte stiloidektomi — stiloid çıkıntının cerrahi olarak alınması ve sıkışan sinirin serbestleştirilmesi — sonrasında düzeldi. Rapor sinir felcini ve tedavisini anlatıyor. Bu hastalarda torasik outlet sendromu ya da standart bir ameliyat sıralaması bildirmiyor.

Eagle Sendromunun Nörolojik Belirtileri: Genel Bakış

Eagle Sendromu kafatası tabanında birkaç farklı siniri sıkıştırabilir ya da tahriş edebilir ve her biri kendine özgü belirtiler verir:

• Glossofaringeal sinir (CN IX): boğaz ağrısı, kulak ağrısı, yutma güçlüğü.
• Vagus siniri (CN X): belirsiz göğüs rahatsızlığı, çarpıntı, karın belirtileri.
• Sempatik zincir: yüz ağrısı, göz ağrısı, yansıyan ağrı.
• Spinal aksesuar sinir (CN XI): bu yazının konusu. Trapezius güçsüzlüğü, omuz düşüklüğü, skapular kanatlanma ve bunların ardından gelen Torasik Outlet Sendromu.

Eagle Sendromunun tüm bu tablolarda sinirleri ve belirtileri nasıl etkilediğine dair geniş resim için Eagle Sendromu: Ayrıntılı İnceleme sayfasına bakın. Bu yazı özellikle CN XI sıkışmasının başlattığı zincire odaklanıyor, çünkü en az tanınan ve hastayı en sık yanlış tetkik yoluna sokan tablo bu.

Spinal Aksesuar Sinir Neden Kafatası Tabanında Sıkışır?

Atlanto-stiloid aralık, stiloid çıkıntı ile birinci boyun omurunun (C1, atlas) transvers çıkıntısı arasındaki dar koridordur. Stiloid içe doğru C1’e yaslandığında bu koridor kemikten bir fındıkkıracağa dönüşür.

Beyinden kanı boşaltan ana damar olan internal juguler ven bu koridordan geçer. Spinal aksesuar sinir de buradan geçer ve ikisi kafatası tabanındaki juguler delikten aşağı inerken venin etrafını dolanır.

Roberts ve Cardozo’nun 2024’te yaptığı ayrıntılı kadavra çalışması çarpıcı bir şey gösterdi: insanların %56–96’sında CN XI, kafatasından aşağı inerken internal juguler venin önünden çaprazlanır. İnsanların yaklaşık %2,8’inde sinir, venin duvarındaki bir delikten (fenestrasyon) geçer. Nadir vakalarda (yaklaşık %0,4) ven iki dala ayrılır ve sinir bu dalların arasından geçer ².

Bu düzenlemeler, sinir ile veni C1 düzeyinde birbirine yakın konumlandırır ve sinirin seyri kişiden kişiye değişir. Yakın olmaları, birinin sıkışmasının her zaman diğerini de sıkıştıracağı anlamına gelmez. Her birinin ayrı değerlendirilmesi gerekir.

Bu bölgeden geçen diğer alt kraniyal sinirler, yani glossofaringeal (CN IX), vagus (CN X) ve hipoglossal (CN XII) sinirler, venle bu kadar yakın bir ilişki kurmaz ve genellikle etkilenmez. İnternal karotis arter ise stiloidin iç tarafında, ayrı bir bölmede durur ve bu mekanizmadan da etkilenmez.

Bazı anatomistler, sinirin ven duvarındaki bir açıklıktan geçtiği nadir düzenlemelerin, siniri kafatası tabanındaki daralmaya karşı daha açık bırakabileceğini öne sürmüştür. Bu, hastalarda ölçülmüş değildir.

“Normal” Bir Stiloid Neden Yine de Siniri Sıkıştırabilir?

Bu, Juguler Ven Kompresyonu yazısındaki kritik bakış değişikliğinin aynısı: bunların olması için stiloidin uzun olması gerekmez.

Mitchell’in ilk vaka raporlarından birinde stiloid yalnızca 2,2 cm’ydi, yani normal sınırlar içindeydi. Ama koronal düzlemde 31 derece açılıydı (içe doğru, C1’e eğikti) ve atlanto-stiloid koridor yalnızca 1,5 mm’ye kadar daralmıştı ¹.

Önemli olan stiloid uzunluğu değil, stiloid ile C1 transvers çıkıntısı arasındaki ilişkidir. Bu hasta grubu için stilo-atlantal sendrom, klasik Eagle Sendromundan daha doğru bir terimdir. Öne sürülen mekanizma, stiloid kaynaklı juguler ven kompresyonuna yol açabilen daralmanın aynısıdır. İkisi birlikte görülebilir, ama biri diğerinin varlığını kanıtlamaz.

Bu sorundan şüphelenildiği için kafatası tabanı BT’si çekildiğinde, stiloidin uzunluğunun yanı sıra açısının ve C1’e olan mesafesinin de raporlanması faydalıdır. Sinir sıkışmasını doğrulayan ya da dışlayan, üzerinde uzlaşılmış bir mesafe yoktur.

Spinal Aksesuar Sinir Felci: CN XI Ne Yapar ve Bozulduğunu Neden Fark Etmeyebilirsiniz?

11. kraniyal sinir esas olarak bir motor sinirdir. İki kası yönetir:

• Trapeziusu yönetir. Trapezius, kafatasının arkasından başlayıp omzun üstünden geçerek sırtın üst kısmına inen büyük, uçurtma biçimli kastır. Kürek kemiğini yer çekimine karşı yukarıda tutar, omuz silktiğinizde omzu kaldırır ve kolunuzu kaldırırken kürek kemiğini sabitler.
• Sternokleidomastoid kası (SKM) yönetir. Bu, boynun önündeki ve başı karşı tarafa çeviren kayış biçimli kastır.

Aksesuar sinir sorunları çoğu zaman ağrılıdır: geniş bir cerrahi seride hastaların çoğu ağrılı omuz işlev kaybı nedeniyle sevk edilmişti. ³ Anatomik çalışmalar da sinirde ağrı ileten lifler tanımlar. ² Yine de güçsüzlük, kas sinir desteğini kaybettikçe — doktorların denervasyon dediği süreç — yavaş yavaş ve az ağrıyla da gelişebilir. Omuz yavaş yavaş düşer. Birçok hasta bunu ilk kez eski fotoğraflarda fark eder: yıllara yayılan aile fotoğraflarında bir omuz diğerinden aşağıdadır ve bu fark zamanla belirginleşir.

Spinal aksesuar sinir felcini sinsi yapan da budur. Eagle Sendromunun klasik boğaz ağrısı kendini yüksek sesle belli eder. Juguler ven kompresyonu baş basıncıyla kendini gösterir. Aksesuar sinir güçsüzlüğü ise fark edilmeden ilerleyebilir.

Zincirleme Süreç: Kafatası Tabanından Parmaklara

Öne sürülen mekanizma, tek cümleyle: kafatası tabanındaki bir sorun omzu yukarıda tutan kası zayıflatır; omuz sarkar; ve ele giden sinirler birinci kaburganın üzerinde gerilebilir.

Spinal aksesuar sinir atlanto-stiloid aralıkta sıkıştığında aynı süreç adım adım şöyle işler:

1. Stilo-atlantal sıkışma. Stiloid çıkıntı C1’e baskı yapar ve atlanto-stiloid koridoru daraltır.
2. CN XI sıkışır; kemikten fındıkkıracak ile internal juguler venin arasında kalır.
3. Trapezius ve SKM sinir desteğini kaybeder (denervasyon). Kaslar zayıflamaya ve küçülmeye başlar.
4. Omuz desteğini kaybeder; doktorlar buna omuz kuşağı askısının kaybı der. Trapezius artık köprücük kemiğini ve kürek kemiğini yer çekimine karşı yukarıda tutamaz.
5. Omuz düşüklüğü gelişir. Köprücük kemiğinin üstündeki çukur (supraklaviküler fossa) gözle görülür biçimde derinleşir. Kürek kemiği dışa doğru eğilir; doktorlar buna lateral skapular kanatlanma der.
6. Köprücük kemiği ile birinci kaburga arasındaki aralık, yani kostoklaviküler aralık daralır, çünkü köprücük kemiği aşağı iner.
7. Brakiyal pleksus gerilir; doktorlar buna brakiyal pleksus traksiyonu der. Bu sinirlerin en alttaki dalları, yani serçe parmağa, yüzük parmağına ve önkolun iç yüzüne giden alt trunkus (C8–T1), bir kenarın üzerinde gerilen bir halat gibi birinci kaburganın üzerinden aşağı çekilir.
8. İkincil Torasik Outlet Sendromu. Kolun iç yüzü boyunca ve elin serçe parmağı-yüzük parmağı tarafında ağrı, karıncalanma ve uyuşma (tıbbi adıyla parestezi); doktorlar bu bölgeye medial kol ve ulnar parmaklar der. Belirtiler kol baş üstüne kaldırıldığında artar.

Tek tek adımlar farklı hastalarda ve farklı çalışmalarda bildirilmiştir. Hiçbir çalışma, kafatası tabanından ele kadar tüm zinciri tek bir hasta grubunda izlememiştir; bu nedenle bu, kanıtlanmış bir yol değil, her kişide sınanması gereken bir hipotezdir. Özellikle kürek kemiği kanatlanmasının, en sık uzun torasik sinir sorunu olmak üzere başka nedenleri de vardır ve kendi başına değerlendirilmelidir.

Trapezius Güçsüzlüğü, Skapular Kanatlanma ve Omuz Düşüklüğü: Görünen Belirtiler

Bunlar, doktoru kol belirtilerini tek başına tedavi etmek yerine yukarıya, kafatası tabanına bakmaya yöneltmesi gereken belirtilerdir.

Trapezius Güçsüzlüğü ve Atrofisi

Trapezius yavaş ve asimetrik biçimde erir. Etkilenen tarafta köprücük kemiğinin üstündeki kas kitlesi diğer taraftan gözle görülür biçimde daha küçük ya da daha düz görünür. Köprücük kemiğinin üstündeki çukur (supraklaviküler fossa) daha derindir. Dirence karşı iki omzunuzu birden silktiğinizde önce etkilenen taraf güçten düşer.

Birçok hasta bunu aylar ya da yıllar içinde aynada fark ettiğini anlatır. Bazılarına fizyoterapistleri ya da masaj terapistleri “bir taraftaki trapezin farklı” olduğunu söyler. Birkaçı ancak bir arkadaşı ya da aile üyesi eski bir fotoğrafı gösterdikten sonra tanı alır.

Skapular Kanatlanma

Skapular kanatlanma, kürek kemiğinin göğüs kafesinin arkasında düz kaymak yerine kafesten kalkması demektir. Birkaç kanatlanma tipi vardır ve tanı için hangi tip olduğu önemlidir.

CN XI felcinin yol açtığı tipe lateral skapular kanatlanma denir: kürek kemiği dışa ve aşağı doğru eğilir ve bu en çok kolunuzu öne ya da yana kaldırdığınızda görülür. (Bu, uzun torasik sinir hasarının yol açtığı ve duvara yaslanıp ittiğinizde kürek kemiğinin omurgaya doğru çıktığı daha tanıdık medial kanatlanmadan farklıdır.)

Skapular kanatlanma fark edilmiş ama nedeni bulunamamışsa, muayene ve sinir testleri hangi kasın zayıf olduğunu gösterebilir. Düşük omuzla birlikte lateral kanatlanma trapeziusu ve sinirini düşündürür. Bu durumda bile boyun ameliyatı ya da yaralanma, kafatası tabanındaki sıkışmadan çok daha sık bir nedendir. Kanatlı skapula rehberimiz nedenlerin ve tedavilerin geniş yelpazesini anlatıyor.

Omuz Düşüklüğü ve Sarkık Omuz Sendromu

Trapezius omuz kuşağını artık yukarıda tutamadığında omuz yavaş yavaş aşağı iner. Bir omuz diğerinden gözle görülür biçimde aşağıda durur. Ağır vakalarda köprücük kemiği alışılmadık bir açıyla birinci kaburgaya doğru eğimlenir.

1984’te Swift ve Nichols bu tabloyu Sarkık Omuz Sendromu olarak tanımladı: servikal kaburga, skalen anomalisi ya da başka belirgin bir mekanik neden olmadan, yalnızca kronik omuz düşüklüğünden kaynaklanan bir Torasik Outlet Sendromu biçimi. ⁴ 2024 tarihli bir olgu sunumu, sarkık omzu torasik outlet sendromuna açılan olası bir kapı olarak tanımladı; omzun erken tedavisi kol belirtilerini hafifletebilir. ⁵ Bu tek bir hastanın raporudur; erken tedavinin TOS’u önlediğinin kanıtı değildir.

Düşüklük kafatası tabanındaki spinal aksesuar sinir güçsüzlüğünden kaynaklanıyorsa, aynı zincir ilke olarak geçerli olabilir. Bu, bir hasta serisinde gösterilmiş değildir.

Omuz Düşüklüğünden TOS’a: Neler Bildirildi

Aksesuar sinir yaralanması ile Torasik Outlet Sendromu arasındaki bağlantı onlarca yıllık bir konudur. Bilinenlerin çoğu farklı bir durumdan gelir: boyun ameliyatı sırasında CN XI’nin istemeden yaralanması. Kafatası tabanındaki kronik sıkışmanın aynı sonuçlara yol açıp açmadığı doğrudan incelenmemiştir.

2003’te Al-Shekhlee ve Katirji, rutin bir boyun lenf bezi biyopsisi sırasında CN XI’nin iyatrojenik yaralanmasından (istemeden oluşan hasar) sonra torasik outlet bulguları gelişen iki hastayı tanımladı. ⁶ Birinde kol 90 derece yana kaldırıldığında aksiller arterin (kola giden ana atardamar) tamamen tıkandığı görüldü; bu, TOS’un vasküler bir biçimidir. Diğerinde sinir iletim çalışmalarıyla ölçülen, brakiyal pleksusun alt trunkusunda hasar bulgusu vardı; bu, nörojenik tablodur. Bir hastaya sinir grefti uygulandı; ikisi de omuz güçlendirme egzersizleri yaptı ve ikisi de iki yıl içinde yavaş yavaş düzeldi.

Bu iki hastada, sinir yaralanmasından sonra gelişen omuz düşüklüğü hem vasküler hem nörojenik torasik outlet bulgularıyla birlikte görüldü.

Bunu 2023’teki kafatası tabanı raporlarıyla birlikte düşünmek bir olasılığa işaret eder: kafatası tabanındaki sıkışma bazı hastalarda aynı zinciri başlatabilir. Her iki sorunu olan bir hastada sorulması makul bir sorudur; TOS’un kanıtlanmış bir nedeni değildir.

Ne Zaman Yukarıya, Kafatası Tabanına Bakmalı?

Standart TOS tetkiklerinden zaten geçmiş olabilirsiniz: Roos testi (kollar baş üstünde, üç dakika boyunca ellerinizi açıp kapatırsınız), Wright testi (kol dışa ve geriye çevrilir) ve boyun görüntülemesi. Bu testler belirtileri ortaya çıkarıyor ama görüntülemede servikal kaburga, belirgin bir kemik anomalisi yoksa ve servikal MR normalse, TOS’un yukarıdaki nedeni açıklanmamış demektir.

Böyle bir durumda şu belirtiler CN XI tutulumu sorusunu gündeme getirir:

• Asimetrik trapezius kitlesi. Omzun üst kısmının bir tarafı diğerinden gözle görülür biçimde daha küçük ya da daha düz.
• Omuz düşüklüğü. Bir omuz diğerinden aşağıda. Çoğu zaman eski fotoğraflarda aynadakinden daha kolay görülür.
• Lateral skapular kanatlanma. Kolunuzu kaldırdığınızda kürek kemiğiniz göğüs kafesinden kalkar.
• Omuz silkme gücünde azalma. Dirence karşı iki omzunuzu birden silktiğinizde bir taraf önce güçten düşer.
• Etkilenen omzun karşı tarafına doğru baş çevirmede hafif güçsüzlük. (Bu, CN XI güçsüzlüğünün SKM bileşenidir; çoğu hasta test edilene kadar fark etmez.)

TOS belirtilerinin yanında bunlardan herhangi biri varsa soru “torasik çıkışı nasıl tedavi ederiz?” olmaktan çıkar ve “trapezius neden zayıf ve nedeni kafatası tabanında mı?” sorusuna dönüşür.

Trapezius güçsüzlüğü doğrulanırsa, nedeni tedavi planı için önemlidir. Süren bir omuz düşüklüğü brakiyal pleksusu gergin tutabilir; bu yüzden plan her iki soruna da yönelmelidir.

Bunun tekrarlayan ve kalıcı Torasik Outlet Sendromuna ne kadar katkıda bulunduğu ölçülmüş değildir.

CN XI Sıkışması Nasıl Teşhis Edilir?

Önce muayene gelir: hangi kasların zayıf olduğunu ve tablonun aksesuar siniri mi, uzun torasik siniri mi, yoksa başka bir omuz ya da nörolojik sorunu mu düşündürdüğünü gösterir. Tetkikler ardından belirli sorulara yanıt verir:

1. Kafatası tabanı ve üst boyun omurgasının BT’si. Stiloid uzunluğunu, stiloidin C1’e doğru yönelme açısını ve iki taraftaki atlanto-stiloid mesafeyi ölçer. Bulgular kafatasına yakın bir aksesuar sinir lezyonunu ya da kafatası tabanında yapısal bir nedeni düşündürdüğünde değerlendirilir. Tek başına görünür bir kanatlı skapula ya da normal bir boyun MR’ı bunun için bir gerekçe değildir.
2. BT venografi. Juguler veni gösteren özel bir BT taraması; eşlik eden juguler ven kompresyonundan şüphelenildiğinde kullanılır.
3. Brakiyal pleksus MR’ı. Servikal kaburga, fibröz bant, kitle ya da skalen anomalisi gibi diğer TOS nedenlerini dışlamak için.
4. Trapezius ve SKM’nin EMG’si. Elektromiyografi, ince bir iğneyle kasların elektriksel etkinliğini kaydederek onları besleyen sinirin çalışıp çalışmadığını gösteren bir testtir. EMG, CN XI tutulumunu doğrular ve ağırlığını derecelendirir.
5. Brakiyal pleksus sinir iletim çalışmaları. Kola giden duyu sinirlerinin özel elektriksel testleri; özellikle ulnar SNAP (serçe parmak tarafındaki duyu sinirinin duyusal sinir aksiyon potansiyeli) ve medial antebrakiyal kutanöz SNAP (önkolun iç yüzündeki duyu sinirinden). Nörojenik TOS’ta olduğu gibi brakiyal pleksusun alt trunkusu kronik traksiyon altındayken ikisi de tipik olarak düşer ve düşüşün biçimi bu nedeni diğerlerinden ayırır.

Tedavi

Tedavi, gerçekten saptanan sorunlara yönelir. Tanıya, sürecin ne kadar sürdüğüne ve sinirin ne kadar toparlandığına göre bu; rehabilitasyon, bir gözlem dönemi, sinire yönelik bir ameliyat ya da başka bir ameliyat olabilir.

Kafatası tabanında dekompresyon. Orada sıkışma doğrulanmış ve belirgin güçsüzlüğe yol açıyorsa, seçeneklerden biri transservikal stiloidektomi — stiloid çıkıntının cerrahi olarak alınması —, C1 transvers çıkıntısının kısmen alınması ya da ikisidir; 2023’teki iki hastada olduğu gibi. Seçim, sıkışmaya hangi yapının daha çok katkıda bulunduğuna bağlıdır.

Omuz kuşağı rehabilitasyonu. Sinir toparlandıkça trapezius, duruş düzeltmesi ve hedefe yönelik güçlendirme ile yeniden güçlendirilebilir.

Torasik outlet dekompresyonu. Torasik outlet belirtileri sürerse, torasik outlet dekompresyonu kendi gerekçeleriyle değerlendirilebilir; PURED prosedürü bu yaklaşımlardan biridir.

Birden fazla sorundan şüphelenildiğinde, bunları tedavi etmenin gerekçeleri ve sırası her hasta için ayrıca açıklanmalıdır.

Yayımlanmış raporlar farklı ameliyat sıralamalarını karşılaştırmıyor ve kafatası tabanı önce tedavi edilmezse torasik outlet cerrahisinin başarısız olacağını göstermiyor.

Sonuç

Eagle Sendromunun standart tanımı, çok daha geniş bir anatomik sorunun yalnızca bir yüzünü yakalar. Kafatası tabanında klasik olarak boğaz sinirlerini etkileyen aynı sıkışma, aynı dar koridorda internal juguler venin etrafını dolanan spinal aksesuar siniri de sıkıştırabilir.

CN XI işlevini yitirdiğinde trapezius zayıflar, kürek kemiği kanatlanabilir ve omuz düşebilir; bu da brakiyal pleksusu gerebilir. Nadir durumlarda kafatası tabanındaki bir sorun eldeki belirtilere katkıda bulunabilir.

Kol şikâyetlerinizle birlikte düşük bir omuz, görünür trapezius güçsüzlüğü ya da skapular kanatlanma varsa, tedavi seçilmeden önce hangi kasların ve sinirlerin etkilendiğini belirleyen bir değerlendirme isteyin. Kafatası tabanı görüntülemesi her hasta için değil, muayene ve tetkiklerin ortaya koyduğu belirli bir soru için yapılır. Kanatlı skapula rehberimiz nedenlerin geniş yelpazesini anlatıyor.

Sonraki Yazı

Torasik Outlet Sendromu için PURED Prosedürü

Torasik outlet dekompresyonu gereken hastalar için cerrahi yaklaşımlardan biri.

Ayrıca Bakınız

• Eagle Sendromu: Ayrıntılı İnceleme
• İnternal Juguler Ven Kompresyonu: Ayrıntılı İnceleme
• Torasik Outlet Sendromu Nedir?
• Kalıcı ve Tekrarlayan Torasik Outlet Sendromu

Referanslar

1. Mitchell EC, Wu K, Yoo J, Ross DC, Miller TA, Siddiqi F (2023). “Winged” Eagle’s syndrome: neurophysiological findings in a rare cause of spinal accessory nerve palsy. Illustrative cases. J Neurosurg Case Lessons, 6(24):CASE23358. PMID: 38079628[↩][↩]
2. Roberts SO, Cardozo A (2024). A detailed review of the spinal accessory nerve and its anatomical variations with cadaveric illustration. Anat Sci Int, 99(3):239–253. doi:10.1007/s12565-024-00770-w. PMID: 38696101[↩][↩]
3. Camp SJ, Birch R (2011). Injuries to the spinal accessory nerve: a lesson to surgeons. J Bone Joint Surg Br, 93(1):62–67. PMID: 21196545[↩]
4. Swift TR, Nichols FT (1984). The droopy shoulder syndrome. Neurology, 34(2):212–215. PMID: 6538012[↩]
5. Lokman B, Aymane A, Yachaoui S, El Oumri AA (2024). Droopy shoulder syndrome: a gateway to thoracic outlet syndrome. Cureus, 16(6):e62213. doi:10.7759/cureus.62213. PMID: 39006624[↩]
6. Al-Shekhlee A, Katirji B (2003). Spinal accessory neuropathy, droopy shoulder, and thoracic outlet syndrome. Muscle Nerve, 28(3):383–385. PMID: 12929202[↩]